3 års bryllupsdag

På onsdag feira vi min og Zano sin 3 års bryllupsdag på samme plass som vi gifta oss på for 3 år sidan. Super koseleg kveld. Barna var opplagte og i godt humør, så då treng ikkje foreldra så mykje meir enn det for å få ei fin feiring! :-)

Santa Teresa

Då var vi framme i vakre Santa Teresa! :-) Det var så kjekt å sjå plassen igjen,- ikkje så mange endringar sidan vi var her for tre år sidan!  

Vi har budd på Tropico Latino (www.hoteltropicolatino.com) desse tre første dagane, og dette er berre ein av mine favorittplassar. Ikkje nok med at vi har gode minner herifrå frå bryllupet vårt, men denne plassen er berre så flott! Eit superfint resort på stranda, med supergod mat og fantastisk standard. Vi blei alle herleg barnsleg glade av å komme ned til strandområdet og sjå kor fin utsikten var og kor utruleg fin denne stranda er,- og det beste av alt: Den ligg rett ved huset vårt! Dessverre kostar det å vere ka her, så i morgon drar vi videre til The Griss (www.costaricagriss.com) kor vi budde sist vi var her. Litt rimeligare, men like koseleg! :-) Vi gjekk bort dit i går for å helse på Selma og Gabri som eig og driv The Griss. Det var så koseleg å sjå dei att, og ikkje minst sjå att plassen!:-) Sist vi var der holdt dei pá á bygge basseng. No stod dette ferdig, sá det var stas for jentene á provebade dette! 

Leona på ferja over til Nicola Peninsula.

To flotte jenter på ferja.

Mum and Dad! :-) I morgon har vi tre árs bryllupsdag!
 Den skal feirast pá stranda pá Tropico Latino.

Santa Teresa! :-)
Eg elskar å gå tur om morgonen.
Då er lyset magisk og temperaturen perfekt.

Ein perfekt benk midt på stranda.

Dei beste klumpane i verden.

Elskar dette bildet.... 

Utsikten frå bassenget på Tropico Latino, Santa Teresa.

Alva og Leona utanfor huset vårt, klar til å ete middag ute
på ein av dei koselege restaurantane her.

On the road again! :-)

Masse har skjedd sidan sist blogging! Torsdag drog vi frå Pavones,- Zano med eit tungt hjarte sidan han var så fornøgd med surfen, eg med eit blanda hjarte. Vi har hatt to fantastiske veker der, og etter at vi har dratt frå plassen har vi igrunn blitt enda gladare i den - avstand gjer at ein ser ting i eit anna lys.... Imidlertid var Pavones langt frå sivilisasjon og fascilitatar ein er vandt med (f.eks shopping, cafe latte, eit myldrande folkeliv osv...), så eg kjente at eg var klar for endring. Ferda gjekk derfor 4 timar nord for Pavones til destinasjonen Dominical. Ein heilt anna flavor over denne staden!! Her er det asfaltvegar, butikkar, kafear og eit myldrande folkeliv. Får av og til litt synden-følelse, og det er ikkje berre positivt! Plutseleg hugsar vi Pavones som super eksotisk. Saknar koselege Marshall og Angela som dreiv La Ponderosa, dei søte damene som laga mat til oss, ATV-turane på superhumpete veg, stekte grønne bananer servert på den mest lugubre lokale kafeen (men dei kan jammen lage mat!!), alle dei tusen krepsane som barna gjekk og samla på og følelsen av å vere på ein ukomersiell og ekte plass. Eg føler på meg at vi kjem til å reise tilbake til Pavones, så det er iallefall ein fattig og god tanke. Zano vil pensjonere seg her, forresten! :-)

Surfarane i reisefølget er ikkje heilt fornøgd med surfen her,- det vil sei at den er for heftig. Ingen har turt seg ut i dei kraftige bølgene, så dei siste to dagane har vi alle sammen gjort andre aktivitetar og føler vi har vore skikkelege turistar! I går var vi i ein nasjonalpark kor vi var lova å sjå både ederkoppaper, brøleaper og dovendyr. Det vi fekk oppleve var maur og mygg! I dag drog vi til ein flott foss med kulp,  kor vi bada, snorkla og såg på heidundrande stup / hopp urført av lokale kulp-lommekjente gutar frå ca 15 meter høge tre og fjell som omringa kulpen. Utruleg fascinerande! Heilt tydeleg at dei er vokst opp i kulpen,- måten dei bevega seg på i dei høge trea og i fjella var imponerande!!

I måra går turen videre til Santa Teresa,- den flotte staden vi gifta oss i for tre år sidan! :-) Dette er truleg endestasjonen for turen, og her planlegg vi å vere fram til 29. juli. Vi har booka rom på hotellet som vi gifta oss på,- ligg rett på stranda og er såååå fint! Vi har bryllupsdag 11. juli, så det er veldig kjekt å kunne vere i Santa Teresa denne dagen. Vi skal derfor opp tidleg i morgon, og reiser avgårde i 07:30-tida. Gledar oss!!!!

Mor til Marshal og ei av dei koselege damene som
laga mat til oss kvar dag på La Ponderosa. 

Flott skilt!! 

Dyrevennen Alva som elskar alle hundane (og det er ikkje
reint få) som kjem på hennar veg.

Koselege Marshal og Angela, som driv La Ponderosa

Alva go Leona ein morgon vi gjekk rundt på området for å
finne gekko'ar.

Mmmmmm!
Smoothies med fersk frukt er berre det beste som fins!

Skjønnasane i bassenget.
Rart at dei ikkje har utvikla klorallergi...

På veg til ein flott foss i Dominical. 

Bading i kulp er herleg og litt forfriskande! 

Ei litt kald Leona i dykkermaske får varme hos pappa.
Ho elskar den dykkermaska. Snakkar og syng med den
på når ho er ute i bassenget 

Skjønnasane utanfor ein fruktkiosk i Dominical.

Bursdagsfeiring på Costa Rica-vis

I dag var vi i bursdag til datra til eigaren av ein fantastisk italiensk restaurant som vi ofte går på. Veldig kjekt å bli invitert, og veldig kjekt å oppleve bursdagsfeiring på Costa Rica-vis. Det krydde av barn og voksne, og den eine pizzaen etter den andre kom susande inn, etterfulgt av nachos med bønner, is, godteri og til slutt pinjata. Reaggae blei spilt i bakgrunnen, alt var avslappande og sommerleg, og barna koste seg masse.

Andre vesentlige aktivitetar verdt å nevne frå i dag var massasje!! Ein time med verdens beste massasje, med bølgesus i det fjerne og litt åleinetid. O' lykke....

Leona er klar for fest! Her med posen med gåva i,
 og nyinnkjøpte hårklemmer.  

Flott pynta restaurantlokale.

Denne hunden (Bella) har gått rett i hjertene våre.
Ho går rundt i t-skjorte og dongeriminiskjørt
kvar gang vi er på restauranten. Alva og Leona elskar henne. 

På bursdagar må det dansast! 

Leik i hagen.

Alva, Sofie og Leona på leike-ATV. Meget populær!!

Sjølvaste Pinjata, stuffa med masse digg!

Markus får prøve seg på å sjå hull på dukka. 

Godtepose har dei i Costa Ricanske bursdagar også! 

Lukka var stor då det begynte å styrtregne
og barna fekk lov til å gå halvnaken ut i regnet!

Cabo Matapalo

For to dagar sidan tok vi ein dagstur til Cabo Matapalo. Dei er ein liten plass "rett over fjorden her", og vi blei advart om at denne plassen er enda mindre utvikla enn Pavones (Pavones fekk telefonlinje for 4 år sidan, og vi må køyre ein time for å komme til nermaste minibank!).
Likevel likte vi oss veldig godt i Cabo Matapalo. For dei som ville surfe var ikkje bølgene optimale, så det blei ein fin familiedag på stranda og ved bassenget. Vi såg masse flotte papegøyer som flaug fritt omkring, og fekk også sett nermare på brøleapene som kasta seg frå tre til tre. Også på denne stranda krydde det av småkrepsar og sjøsneglar, så ungane var lykkelege samlarar.

Båtturen heim var imidlertid ikkje av den kjekke sorten. Veret snur utruleg fort her (plutselig kan det skye over og begynne å styrtregne- gjerne akkompaniert med lyn og torden, for så å klarne opp att ein time seinare), og det var veromslag i vente då vi returnerte til Pavones. Sjølv om alle ungane hadde regningsvest, følte eg meg for første gang her nede som ein skikkeleg uansvarleg forelder. For meg fortona bølgene seg som to meter høge, og vi kom oss berre ikkje fort nok fram til fastlandet! Både eg og Ingeborg var overlykkelege då vi kom fram til Pavones,- mens Zano syntes dette hadde vore ein spennande og storarta båttur....! Er det mulig?? Denne samtalen fant faktisk stad under overfarten:
Silje: Dette her er berre heilt forferdeleg. Eg er livredd. Dette kjem aldri til å gå bra
Zano: Hæ? Nei, dette er jo spennande. Kva kan skje, liksom?
Silje: Ok, vi kan kantre, båten kan bli fylt av vatn på grunn av bølgene, bølgene kan slå hol i båten, taket kan blåse av og skade oss i svevet... for å nevne nåken aktuelle utfall
Zano: Neidå, vi har jo med oss ein erfaren fiskar som styrmann, og eg er sikker på at han kjenner dette havet godt. Bølgene er jo ikkje store ein gang. Dette kjem til å gå kjempebra. Det er berre ein ting eg ville vere redd for her ute, og det er lyn.
Silje: ....tenke, tenke...heldigvis ikkje nåke lyn..... eg må høyre på Zano....det han sa der var jo sant og ga meining....no føler eg meg litt beroliga....
Det går ca 5 minutt, så ser vi plutselig himmelen bli flerra opp av lyn, etterfulgt av høglytt torden....
Silje: ..... kva skjer dersom båten blir truffen av lynet?
Zano: Då blir vi grilla.
Enkelt og greit.
Ikkje meir å seie om den saken. Finito. Plutseleg var ikkje Zano sine ord så beroligande likevel...!
Det gjekk heldigvis godt  med både oss og båten! :-)

"Kaiområdet" i Pavones 

"Kaien"!

Alle mann (og hundar!) i arbeid for å sjøsette båten 

Alva og Sofie 

Alva kosar seg på sjøen! 

Leona syntes det var kjekt å stå i fronten på båten

To andre flinke kapteinar!

Silje og Leona

Sjekk ut den kjemperota!!

Hehehe...to kokte små jenter, eller??
Ikkje lett å få alle til å smile på bildet!